STRANGER

 In General

I don’t know exactly when we started alienating to nature. When we accepted controlling the nature was a logical idea? Or when were we convinced that we cannot continue living in a harmony with the world? Towards the end of my 23rd year, when I had the chance to see the Milky Way for the first time in my life, I began to ask these questions. When and how did we believe that we could exist only by destroying.

Thanks to a 7-day volunteer experience within the Akyatan wildlife development region on a 22 km area on the Karataş shores of Adana, I saw our alienation to nature. As we walk 10 km on the shore every night with stars in the sky and sea sparkles on the ground for green sea turtles, which are endangered, I witnessed that the world we live in is actually a very different place than the world we know. In this voluntary study, where I helped to monitor the reproduction and nesting processes of sea turtles and to collect data, I discovered the nature that I am alien to.

It was a 7-days that we woke up in the morning, without any alarm when the sun allowed and we were lit with stars and moon light at nights. It was a difficult 7 days to struggle with my desire to take every seashell into my pockets and take it home when I walked along the shore to search for turtles’ nests every morning. It was a 7-days I missed the turtle nests while watching the crabs come out of their nests and run fast into the sea. And it was a 7-days that I realized that the Mediterranean does not belong to countries or people.

People are afraid of what they don’t know. What they see as stranger, they escape from it. Sometimes they even destroy. We are hostile to nature in this world. We want it under our control. We’re trying to destroy it when we can’t control it. Sometimes we do it consciously. But billions of people act unconsciously hostile to nature every day. We never question what happens after use of a plastic material which has lost its function in 10 minutes. We do not know what kind of light pollution caused by the LEDs we lit to avoid being in the dark when the sun sets. We don’t see that the energy we waste every day is a day stolen from our future. We are human and aliens to nature.

WWF Turkey is conducting a scientific study in order to collect data and improve wildlife about green sea turtles during their breeding, nesting and juvenile breeding periods on Mediterranean coasts. This study, which I participated voluntarily for a week, introduced me to a world I am a stranger to. Now we have to make peace with the world. We have to strive for the world to forgive us. We can live in a system that is sustainable and compatible with it. We just need to be convinced that it is possible.

 

Yabancı

Tam olarak ne zaman doğaya yabancılaşmaya başladık bilemiyorum. Ne zaman onu kontrol altına almanın mantıklı bir fikir olduğu kabul gördü mesela? Ya da ne zaman yaşama onunla uyum içinde devam edemeyeceğimize ikna olduk? 23 yaşımın sonlarına doğru, hayatımda ilk kez samanyolunu çıplak gözle görme şansına eriştiğimde işte bunları sormaya başladım. Ne zaman ve nasıl insan yok ederek var olabileceğine inandı?

Adana’nın Karataş sahillerinde bulunan 22 km’lik bir alanda Akyatan yaban hayatı geliştirme sahası içinde 7 günlük bir gönüllü deneyimin ardından doğaya olan yabancılığımızı gözlerimle gördüm. Gökyüzünde yıldızlar, yeryüzünde yakamozlar eşliğinde nesli tehlike altında olan yeşil deniz kaplumbağaları için her gece sahilde 10 km yürürken aslında yaşadığımız dünyanın bizim bildiğimiz dünyadan çok daha farklı bir yer olduğuna şahit oldum. Deniz kaplumbağalarının üreme ve yuvalama süreçlerinin takibi ve veri toplanmasına yardım ettiğim bu gönüllü çalışmada yabancısı olduğum bir doğanın varlığını keşfettim.

Sabah alarm kurmadan, güneşin uygun gördüğü saatte uyanıp, geceleri yıldızlar ve ayın ışığıyla aydınlandığımız bir 7 gündü. Her sabah kaplumbağaların yuvalarını aramak için sahilde yürürken, gördüğüm her deniz kabuğunu ceplerime doldurup eve götürme isteğimle mücadele etmekte zorlandığım bir 7 gündü. Yengeçlerin yuvalarından çıkıp hızlı hızlı denize koşuşlarını izlerken, kaplumbağa yuvalarını gözden kaçırdığım bir 7 gündü. Ve Akdeniz’in esas sahibinin Akdeniz ülkeleri ya da biz insanlar olmadığımızı idrak ettiğim bir 7 gündü.

İnsan tanımadığı şeyden korkuyor en çok. Neye yabancıysa ondan kaçıyor. Hatta bazen yok ediyor. Doğaya düşmanız mesela bu dünyada. Bizim kontrolumuzda olsun istiyoruz. Kontrol edemediğimizde yok etmeye çalışıyoruz. Bazen bilinçli yapıyoruz bunu. Ama milyarlarca insan aslında her gün bilinçsizce doğaya düşmanca hareket ediyoruz. 10 dk içinde işlevini yitiren bir plastik malzemeye işimiz bittikten sonra ne olduğunu hiç sorgulamıyoruz. Güneş battığında karanlıkta kalmamak için yaktığımız ledlerin nasıl bir ışık kirliliğine yol açtığını bilmiyoruz. Her gün israf ettiğimiz enerjinin aslında geleceğimizden çalınmış bir gün olduğunu görmüyoruz. İnsanız ve doğaya yabancıyız.

WWF-Türkiye yani Doğal Hayatı Koruma Vakfı her yıl Akdeniz kıyılarında üreyen deniz kaplumbağalarının üreme, yuvalama ve yavru çıkış dönemlerinde veri toplamak ve yaban hayatını geliştirmek için bilimsel bir çalışma yürütüyor. Bir haftalığına gönüllü olarak katıldığım bu çalışma, beni yabancısı olduğum bir dünyayla tanıştırdı. Artık dünyayla barışmamız gerekiyor. Bizi affetmesi için çabalamamız gerekiyor. Sürdürülebilir, onunla uyumlu bir sistem içinde yaşamamız mümkün. Sadece buna ikna olmamız gerekiyor.

 

Ayşenur Türkarslan

Leave a Comment